Ser Paneer należy do kuchni orientalnej, a swoje korzenie ma w Indiach. Ma on wiele zastosowań i często pojawia się w daniach wegetariańskich jako alternatywa dla tofu. Można go bardzo łatwo przygotować w domu, ponieważ, w przeciwieństwie do serów znanych w Polsce, nie jest to ser podpuszczkowy i nie potrzebuje czasu na dojrzewanie. Ma cudowny, delikatny smak. Możemy go jeść na surowo, ścierać na tarce, smażyć, marynować, piklować. Ser ten nie rozpuszcza się więc nawet długo gotowany nie straci swojej formy.
Tego typu ser robił mój Dziadek, gdy byłam dzieckiem. Wtedy był łatwiejszy dostęp do tłustego, wiejskiego mleka, więc z litra wychodziła całkiem duża kulka. Prawdopodobnie Dziadek nie zdawał sobie sprawy, że robi Paneer. Zjadaliśmy go na surowo z solą.
Składniki
1,5 litra świeżego, tłustego mleka (nie może być UHT, jeżeli macie dostęp do mleka "prosto od krowy" to będzie jeszcze lepsze)
sok z cytryny
Przygotowanie
1. Do garnka o grubym dnie wlewamy pół szklanki wody i doprowadzamy do wrzenia.
2. Na wrzącą wodę wlewamy mleko i zagotowujemy na małym ogniu.
3. Gdy mleko zacznie się unosić powoli wlewamy sok z cytryny i delikatnie mieszamy. Staramy się nie uszkodzić wytrącającego się sera , a jedynie zagarniać go ze ścianek. Wytrącający się ser oddziela się od seledynowej serwatki.
4. Sitko wykładamy lnianą ściereczką (lub gazą złożoną 2-3 razy) i umieszczamy nad garnkiem.
5. Przelewamy mleko przez ściereczkę i czekamy aż serwatka spłynie do garnka.
6. Ściereczkę zawiązujemy na kranie tak, aby ser mógł dalej ociekać.
7. Po 2 godzinach ser jest gotowy. Możemy go wyjąć ze ściereczki i pokroić w kostkę. W takiej formie najczęscieje dodawany jest do dań.
Ser Paneer zachowuje świeżość przez 3 dni, jeżeli przechowujemy go w szczelnym naczyniu w lodówce. Dobrze też zalać go serwatką.
Serwatkę możemy wykorzystać do ugotowania żuru, przygotowania napojów czy jako odżywkę do włosów.
Smacznego!
