Robiłam już różne pasty z fasoli. Jednak ta nie ma porównania. Może śmiało konkurować z prawdziwymi smalcami - poza brakiem tłuszczu smakowo im w niczym nie odbiega.

Ten przepis znalazłam w książce, którą podarowałam mojej Mamie pod choinkę. Dowodem na to, że rzeczywiście smakuje jak smalec, jest eksperyment przeprowadzony przez M na swoim Tacie. Dał mu kanapkę z moim smalcem, bez informowania z czego powstał. Tata był przekonany, że to prawdziwy smalec. Nawet jak poznał prawdę, pasta nadal mu smakowała :).

Ważne w tym przepisie są śliwki. Muszą być wędzone, nie suszone, żeby smalec miał charakterystyczny smak wędzonki.

Składniki na około pół litra smalcu z fasoli:

Kubek suchej, białej fasoli
jedna duża cebula (lub dwie mniejsze)
5 wędzonych śliwek
2 łyżki sosu sojowego
2 goździki
2 owoce jałowca
liść laurowy
2 ziarna ziela angielskiego
sól, pieprz
olej rzepakowy

Przygotowanie:

1. Zalewamy fasolę zimną wodą i odstawiamy na całą noc do namoczenia.

2. Płuczemy fasolę, zalewamy wodą (ok centymetr ponad poziom fasoli) i gotujemy 20-30 min. aż fasola będzie bardzo miękka. Po ugotowaniu powinniśmy mieć dwa razy więcej fasoli.


3. Cebulę kroimy w kostkę.

4. Na patelni lub rondlu z grubym dnem rozgrzewamy olej. Dodajemy cebulę, liść laurowy, ziele angielskie, jałowiec oraz goździki. Smażymy aż cebula będzie miała złoty kolor, jednak powinna być bardziej zeszklona niż podsmażona.



5. Ugotowaną fasolę przekładamy do naczynia blendera, dodajemy sos sojowy i miksujemy na gładką pastę.

6. Wędzone śliwki kroimy w drobną kostkę.

7. Z podsmażonej fasoli wyjmujemy ziele angielskie, jałowiec, goździki oraz liść laurowy i odlewamy nadmiar oleju.

8. Do fasoli dodajemy śliwki oraz cebulę.

9. Całość lekko miksujemy. Doprawiamy solą i pieprzem do smaku.

10. Odstawiamy smalec do lodówki.

Najlepiej smakuje na drugi dzień, gdy smaki się wymieszają, z chrupiącymi grzankami.

Smacznego!

Tapenada jest prostą i szybką pastą idealną do grzanek, krakersów, a nawet jako dodatek do makaronu. Można ją długo przechowywać w lodówce, więc możemy stosować ją wymiennie z innymi, "długoterminowymi" pastami, jak np. hummus.

Najważniejsze w tapenadzie są oczywiście oliwki, dlatego powinny być dobrej jakości. Warto też od razu kupić oliwki bez pestek, ponieważ drylowanie nie należy do najłatwiejszych czynności.

Tapenadę zieloną i czarną robi się identycznie. Jedyną różnicą jest kolor oliwek jakich użyjemy.

Składniki:

1 szklanka oliwek (zielonych lub czarnych)
łyżka kaparów
2-3 fileciki anchovies
ząbek czosnku
łyżka posiekanej natki pietruszki
łyżka soku z cytryny
oliwa z oliwek

Przygotowanie:

1. Do blendera wrzucamy oliwki, kapary, anchovies oraz przeciśnięty przez praskę czosnek. Dolewamy łyżkę oliwy i dokładnie blendujemy.

2. Dodajemy posiekaną natkę pietruszki i sok z cytryny. Teraz wystarczy wszystko dobrze wymieszać. Możemy dolać jeszcze oliwy aż całość dokładnie się połączy i będzie miała konsystencję pasty. Ilość oliwy zależy od tego, jak dokładnie odcedziliśmy z zalewy oliwki i kapary. Jeżeli przedostało się dość dużo wody, nie będziemy potrzebować tak dużo oliwy.

3. Przekładamy tapenadę do słoiczka i zalewamy oliwą.

4. Pastę odstawiamy na kilka godzin i gotowe.

Smacznego!

Hummus to danie, do którego prawa uzurpuje sobie chyba najwięcej krajów na świecie. Jest flagowym daniem Izraela, jak i wielu krajów arabskich północnej Afryki. Mimo że kraje te toczą ze sobą odwieczną walkę, to dla mnie mają więcej cech wspólnych niż różnic. A tym co je najbardziej dzieli jest ... religia. Jednak nie jest to blog polityczny więc nie będę drążyć tego tematu.

Hummus jest bardzo wdzięcznym daniem. Można go długo przechowywać, podawać na różne sposoby. Na śniadanie jako pasta do chleba, na obiad z jajkiem, pieczonym bakłażanem czy kolację, z kawałkiem pity. Może też być bazą kolejnych wersji, np. różowej z burakiem, zielonej ze szpinakiem czy czerwonej z suszonymi pomidorami.

Sekretem idealnego hummusu jest dodanie lodowatej wody. Dzięki temu hummus nabiera właściwej konsystencji, staje się jaśniejszy, aksamitny i puszysty.

Ważna jest również dobrej jakości pasta tahini. Warto ją kupić w arabskich lub izraelskich sklepach. Można też zrobić ją samemu ale jeszcze nie próbowałam. Ilość tahini zależy od naszych upodobań. Ja nie przepadam za zbyt mocnym smakiem sezamu, więc dodaję jej nieco mniej niż w większości przepisów.

Tu podaję przepis na podstawową wersję, jaką ja najbardziej lubię.

Przepis na hummus

Składniki:

szklanka ciecierzycy
2 łyżki pasty tahini
ząbek czosnku
pół łyżeczki soli
2 łyżeczki sody oczyszczonej
1/4 szklanki lodowatej wody

Przygotowanie hummusu:

1. Ciecierzycę wsypujemy do dość dużej miski. Zalewamy zimną wodą, dodajemy łyżeczkę sody i odstawiamy na całą noc do namoczenia. Wody powinno być ok 1 cm. powyżej poziomu ziaren.

2. Po całonocnym moczeniu cieciorka powinna przynajmniej podwoić swoją objętość. Ciecierzycę płuczemy, ponownie zalewamy wodą (znów wody powinno być ok 1 cm powyżej ziaren) i gotujemy 30-40 min aż ziarna będą miękkie (ziarno po ściśnięciu w palcach powinno łatwo dać się rozetrzeć).

3. Odcedzamy ugotowaną cieciorkę i płuczemy na gęstym sicie. Dzięki sodzie część "skórek" z ziaren powinna się oddzielić więc można je również usunąć. Nie jest to jednak problem jeżeli zostaną. Ja najczęściej zbieram tylko wierzchnią warstwę.

4. Przesypujemy ziarna do blendera.

5. Dodajemy pastę tahini, wyciśnięty ząbek czosnku, sól i sok z cytryny.

6. Wszystko razem miksujemy 3 minuty, aż pasta będzie gładka.

7. Nie przerywając mieszania dolewamy lodowatą wodę. W tym momencie humus powinien stać się jeszcze bardziej gładki i jaśniejszy. Dodajemy wodę aż uzyskamy odpowiednią konsystencję. Powinien być dość rzadki, jednak mieć stałą konsystencję (nie spływać z łyżki).

Hummus przekładamy do słoika tak, aby nie było w nim powietrza. Zalewamy wierzch oliwą. Cała powierzchnia powinna być pokryta oliwą aby hummus nie spleśniał. Trzymamy w lodówce.

Smacznego!